Ik heb een Vlaamse collega die me steevast in het Engels aanspreekt. Ik kom die collega misschien xe9xe9n of twee keer per jaar tegen, op conferenties en dergelijke, en elke keer groet hij me weer hartelijk met "hey, how have you been?".

Ik weet nooit zo goed hoe ik daarop moet reageren. Ga ik in het Engels verder, of geef ik antwoord in het Nederlands? Ik heb beide strategiexebn uitgeprobeerd, en zodra ik op het Nederlands overstap neemt hij dat direct over. Maar waarom begint hij dan toch steeds in het Engels? Vergeet hij keer op keer dat we dezelfde taal spreken? Vindt hij het prettiger om in het Engels te communiceren? Is mijn Hollandse accent zo afschrikwekkend? Vergis ik me al jaren, en komt mijn zogenaamd Vlaamse collega eigenlijk uit Wallonixeb?

De keuze tussen het Engels en het Nederlands is wel vaker een lastige. Zo is daar bijvoorbeeld het fenomeen Facebook. Veel facebookgebruikers hebben een internationaal getinte vriendenlijst, en schrijven hun statusupdates dus in het Engels. Maar als je bij een Nederlandse vriend of vriendin op zo’n update reageert,  welke taal gebruik je dan?

Nog zo’n geval: een weblogger die jarenlang in het Nederlands schrijft stapt over op het Engels. Verander je de taal waarin je reageert mee, of blijf je gewoon in het Nederlands reageren?

Meestal hebben beide opties hun voor- en nadelen. Allereerst is er natuurlijk de grootte van de doelgroep. Ik ben niet zo’n "me too"-reageerder: als ik een reactie schrijf is dat meestal met een goede reden. Ik gun het dan ook iedereen om van die pareltjes van wijsheid mee te genieten. Het bij voorbaat uitsluiten van 99% van de wereldbevolking is dan toch jammer. Engels, dus?

Tweede bepalende factor: hoeveel tijd kost het? Een tweeregelige reactie in het Nederlands schrijf ik in dertig seconden. Typen, nalezen, een paar woorden veranderen, nog eens nalezen, send. Met een even lange reactie in het Engels ben ik al gauw tien minuten bezig. Niet omdat mijn Engels zo belabberd is, maar omdat ik een onverbeterlijke perfectionist ben. "I hope you won’t end up between the two loudest snoring people on the plane!", schreef ik laatst. Wacht… is "loud" nou zo’n bijvoeglijk naamwoord dat je ook als bijwoord mag gebruiken, of niet? "Loudliest snoring people on the plane"? "Most loudly snoring people"? De volgende vijf minuten besteed ik aan het googelen op de regels voor het gebruik van overtrefende trappen van bijwoorden in het Engels, en de uitzonderingen die daarop bestaan. Waarbij ik me dan gelukkig nog kan herinneren dat die dingen in het Engels "superlative" en "adverb" heten, anders had ook dat me nog een minuut of wat gekost. Erg leerzaam allemaal, maar het schrijven van reacties schiet zo natuurlijk niet op. Toch maar Nederlands, dan?

Ten slotte: hoe komt het op de facebook- danwel weblogeigenaar over? Door mijn eigen reactie tegenover mijn Vlaamse collega weet ik dat het nogal pedant kan overkomen als iemand die je moerstaal spreekt opeens in het Engels begint. Omgekeerd kan ik me uit zijn reactie weer voorstellen dat het nogal onbeleefd is om midden in een gesprek van taal te wisselen.

Dus… Engels? Nederlands? Ik kom er niet uit. Mocht u goed advies hebben, reageert u dan vooral. Het maakt niet uit in welke taal.