Als u aan Portugal denkt, denkt u waarschijnlijk niet aan regen. Toch wil er, zeker in de winter, ook in dit land nog wel eens een buitje vallen.

Wat doet een mens als het regent? Een verstandig mens blijft binnen, maar soms moet er nu eenmaal een brief gepost, een brood gekocht, of een lezing gevolgd worden. In zo’n geval gaat een mens dus toch op pad, voorzien van passende regenbeschutting.

In Nederland zijn we nogal van de regenpakken. Op een beetje herfstdag ziet de gemiddelde winkelstraat blauw, rood en geel van de in plastic gehulde Hollanders – het liefst de hele famile in dezelfde kleur. In Portugal doet men daar niet aan. De Portugees is redelijk modebewust, en vertoont zich voor geen goud in zo’n regengedrocht. De Portugees heeft een paraplu.

Bij de eerste druppels hoor je op straat dus floep, floep floep, en heeft iedereen in een oogwenk zijn eigen afdakje boven het hoofd. Dat leidt in drukke winkelstraten nog wel eens tot problemen, want zevenendertig paraplu’s bestrijken nu eenmaal een stuk meer oppervlak dan zevenendertig dicht bij elkaar lopende mensen. Als je er niet snel genoeg bij bent is elk stukje bovenhoofdse ruimte dus bezet, en loop je precies in de naar beneden sijpelende stralen van je buren.

Ik pas me graag aan aan de cultuur waarin ik me bevind. Ook ik gebruik tegenwoordig dus een paraplu. Exe9n ding heb ik echter nooit helemaal begrepen. We zijn als mensheid in staat om iemand op de maan te zetten. We kunnen de hele wereld digitaal verbinden. We maken telefoons waarin driexebnveertig verschillende gebruiksvoorwerpen zijn verwerkt. Waarom, zo vraag ik me af, is het dan niet mogelijk om een paraplu te maken die niet bij de eerste de beste windvlaag omklapt?

Heren paraplumakers, u beseft het misschien niet, maar regen wil nog wel eens gepaard gaan met wind. Zo’n scherm boven je hoofd is daar gevoelig voor. Waarom voorziet u zo’n ding dan van van die lullige aluminium baleintjes? Ik wil roestvrijstalen balken, driepuntsverankeringen en sjorbanden. Ik wil niet bij elke hoek bang hoeven te zijn voor de onverwachte windvlaag die ook paraplu nummer achtenvijftig onbruikbaar maakt. Waarom doet u daar niets aan?

Ik overweeg sterk om toch maar weer op het regenpak over te stappen. Dan maar een Hollander.